28 augustus



28 augustus, een speciale dag

Zaterdag 28 augustus
was ‘n hele speciale dag voor me, de dag dat mijn vader eigenlijk
jarig zou zijn als hij nog geleefd had. Vandaag zijn er hier 4
kinderen jarig, 3 van hen vormen samen een 3-ling en worden 14 jaar,
het andere kindje wordt pas 4. Dan is ook nog een vrijwilligster
jarig , ze wordt 25 , is hier al enkele malen geweest en blijft nu
gedurende 1 jaar hier werken. We hebben natuurlijk met alle
vrijwilligers samen iets leuks voor haar gekocht en gezongen.

Woensdag 25/8 was
de vrijwilligersdag en we zijn bij alle andere projecten langs
geweest, hebben erg trieste verhalen gehoord over de opvang van
misbruikte kinderen bij Bobby Bear. Er gebeuren zulke ingrijpende
dingen, dit kwam heftig bij me binnen en niet alleen bij mij: toen we
onze trip vervolgden, met 12 meiden in een busje, was het opvallend
stil; iedereen had tijd nodig om het e.e.a. te verwerken.

Aan het einde van de
middag zijn we naar een groot winkelcentrum geweest dat aan de zee
lag en we hebben heerlijk met zijn allen - ik geloof dat we met
ongeveer 30-35 p waren – gegeten in een visrestaurant, met uitzicht
op zee, althans tot 6 uur want dan is het hier pikkedonker. Het was
een mooie maar ook vermoeiende dag.

’n Grappige
bijkomstigheid van deze dag was dat eigenlijk iedereen wel blij was
met het project waar hij of zij werkzaam is, prima!

Heb afgelopen week
ook een ochtend in de daycare geholpen; die begint om 8 u en duurt
tot 12.30u. De kindjes beginnen met zingen en mogen dan spelen. De
rol wc papier staat klaar voor alle (groene) snotneuzen, ze moeten
zelf hun neus poetsen en ’t papier in de vuilnisbak doen. Als de
juf zegt dat er opgeruimd moet worden, dan is dat in no time gebeurd.

Er worden allerlei
spelletjes gedaan, men luistert naar een verhaal en om 10.30 moeten
ze in de rij, maken hun handjes schoon met desinfecteer en lopen naar
een andere ruimte waar ze, nadat ze gebeden hebben, thee krijgen en
brood.

Als ze hun hand
opsteken krijgen ze opnieuw een sneetje besmeerd brood. Sommigen
proppen hun mond vol en vragen dan direct om meer, met name de
kindjes die van de straat komen en hier pas wonen, omdat ze bang zijn
dat dit al het eten is dat ze voorlopig krijgen; ze zijn er nog niet
aan gewend dat, nu ze hier wonen, ze later op de dag opnieuw eten
krijgen.Ook is deze ‘tea-time’ het 1e
eten van die dag; ze krijgen voor schooltijd helemaal niets.....

Kindjes die huilen
nou eenmaal, als ze iets niet snappen, of hun speelgoed afgepakt
wordt; dat is iets wat hier niet mag, althans zeker niet in de klas
en ze krijgen straf als ze huilen en worden apart gezet, zo zielig om
te zien want ze hebben soms echt zo’n groot verdriet. Op dat moment
mag ik niks doen en het kindje ook niet troosten; een kindje kan echt
zo hulpeloos naar je kijken en ik geef dan – op afstand – een
vette knipoog en lach naar haar/hem, althans wanneer ik het onterecht
vind waarom zij/hij apart is gezet. ’t Kindje in kwestie is een
dankbare afnemer van deze gebaren en komt, later vaak meteen naar je
toe om lekker hand aan hand met je te lopen en zo bied je haar/hem
een stukje veiligheid; ze hebben immers al meer en meer dan genoeg
meegemaakt. Ik hoop zo dat dat stukje veiligheid en aandacht, hen een
klein beetje gelukkiger mag maken!!!

liefs Ria

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Boukje

Lieve Ria,

Ook dit zijn mooie verhalen.
Lastig he als de cultuur zo anders is en je eigenlijk wil troosten en op dat moment niet kunt.
Ik ben er van overtuigd dat de veiligheid, structuur en aandacht heel belangrijk zijn voor de kinderen. Vertrouw er maar op dat je ze hierdoor veel geeft.

Doei!
Boukje

Irma

Wat leuk zeg, en wat kan je goed vertellen !
Ik las dat je vanaf 13 september bij Peter en Daphne bent,
Nou ik heb een brief op de post gedaan, met wat brieven en CD's
En heb het naar het adress van Peter & Daphne gestuurd, maar het is voor het project Thamsanqa
en het is voor het jongenshuis, als het goed is komt het volgende week aan ! de 16e of 17e denk ik
zou u voor mij alsjeblieft die brief aan het jongenshuis kunnen geven ? of je kunt hem ook aan Tia geven en dan zal zij hem wel overhandigen aan de jongens.

Ik ga je volgend hoor! als je éénmaal bij het project thamsanqa ben !
Nog een hele mooi tijd toegewenst ( geniet ervan )!

Ria Vreeburg

Name: Ria Vreeburg

Was vrijwilliger bij Thamsanqa van 13 sep 2010 tot 09 okt 2010

Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 16 aug 2010 tot 11 sep 2010

Over mij:

Een langverwachte droom gaat uitkomen! Ook ik mag voor Be More aan de slag en wel bij Mother of Peace en bij Thamsanqa.

Meer...